Il Cartaio (2004)

Doorsnee serial-killer-met-een-aparte-modus-operandi-thriller die zich onderscheidt door wat extra gruwelijkheden (de expliciete beelden van twee autopsies), de verrassing dat de mannelijke hoofdpersoon het einde van de film niet haalt, en de beroemde naam in de regisseursstoel. En van diens reputatie begin ik persoonlijk eigenlijk steeds minder te begrijpen.

Net als Sleepless opnieuw beter dan de reacties hier boven doen beloven. Tuurlijk valt er genoeg op deze Argento aan te merken, maar vermakelijk blijft het altijd.

Beetje jammer dit, van Argento verwacht je toch echt meer.

Uitgangspunt van een seriemoordenaar die vrouwen ontvoerd en hun lot over laat aan een live webcam pokerspel met de politie is best aardig. Maar de zwakte ligt em ook direct bij de uitwerking daarvan. Het is namelijk totaal niet interessant om de hele tijd naar wat met Italiaans accent Engels lullende agenten voor een computerscherm te kijken. Nog erger, via slechts een klein webcam schermpje zie je wat er aan de andere kant (de kant van de killer dus) van de feed gebeurd. Dat is totaal niet spannend helaas.

Een gemiste kans, want dat Argento film kan maken bewijst hij op een aantal momenten nog wel. De meest noemenswaardige scene waar hij dit bewijst is de ijzersterke 'asbakscene'. Een scene waar met belichting en camerawerk veel spanning wordt opgebouwd, waar hij om bekend staat dus. Andere opzienbarende scenes zijn die met de boot en degene waar Liam Cunningham het loodje legt.

Helaas zijn die scenes te schaars en gebeurd er voor de rest te weinig. Het einde (met een pokerspel op een treinrails) loopt tegen het idiote aan, maar is ergens wel vermakelijk. Soundtrack is verder oke. Mijn Nederlandse dvd kiest ervoor om op het hoofdmenu de track van Suspiria te draaien.... bijzonder.

Bijzonderder dan deze film in ieder geval, die slechts op enkele momenten boven PURE middelmaat op thriller niveau komt. Er vloeit zelfs geen drupje bloed.

Argento uit vorm. Dat ik niet lager ga is te danken aan drie scenes De eerste confrontatie van de hoofdpersoon met de moordenaar en Remo die zijn dood tegemoet gaat en de Engelse agent die op zoek gaat. Daar zijn sporen van ambitie te vinden. Opvallend genoeg scenes waarin hoofdfiguren alleen zijn. Die zitten ook wel in het gevoel dat Argento voor muziek heeft (al is dit deels erg de 2004-versie en 2004 is niet de beste tijd in de popgeschiedenis). Maar de film is vaak ook helemaal de weg kwijt. Met kreupele dialoog, een ongeloofwaardig plot en vlakke visuals die niet de compensatie bieden die betere Argento's wel hebben. Dit oogt inderdaad te vaak als Flikken Maastricht. Met in de drie genoemde scenes een opflakkering.

De film doet trouwens ouder aan dan hij is in zijn naïeve benadering van internet. Lijkt meer 1994 dan 2004.

Na een teleurstellende avond met Shallow Grave en Jason X op zoek naar een beetje beter vertier in de vorm van een Argento, en hoewel het de vermakkelijkste film van de avond was bleek dit ook geen hoogvlieger.

En pak de Argento checklist er maar weer bij want vergis je niet dat het allemaal wel weer des Argento's is. Uiteraard is er een Amerikaan of een Engelsman bij betrokken, er is de soundtrack, een schare mooie vrouwen, een aantal sterk opgebouwde scenes, moord en Gore achtige scènes zoals het onderzoek aan de eerste dode en uiteraard de locaties met duistere straten.

Maar buiten dat kenmerkt Il Cartaio zich vooral als onevenwichtige en wisselvallig. Neem bijvoorbeeld de soundtrack die goede met slechte momenten afwisselt, zo is het verhaal raar met de pokerspelletjes om nog maar te zwijgen van sommige acteerwerk met teenkrommende dialogen en vreemde logica in dingen. Stefania Rocca is een aardige op pleister op de wonde maar ontkomt ook niet aan de malaise met een plotje waar het voorspelbaar is dat de dader dichtbij huis gezocht moet worden. Sterk daarentegen wel weer, en Argento's kenmerk dan toch wel weer, zo'n scène qua opbouw en sfeer waar Anna Mari alleen thuis is. Maar het is allemaal veel te weinig en kan zich overduidelijk niet meten met het betere Argento werk met geen voldoende als eindoordeel.

Wordt deze maand uitgebracht op 4k door Vinegar Syndrome.

Vermakelijke film die lekker wegkijkt.