Body of Evidence (1992)

e film is een discrete thriller, niets uitzonderlijks, maar op een bepaalde manier ben ik er dol op! Ik hou van de jaren 90 en bepaalde erotische films, trash-films die in die jaren zijn ontvolkt: van "Snapdragon" (met Pamela Anderson) tot "Night Eyes" (met Tanya Roberts), "Secret Games II" (Rochelle Swansson). "Body Of Evidence" is er één van: seks, erotiek maar ook een verhaal om te vertellen... Het heeft een opmerkelijke cast, uitstekende fotografie, behoorlijk merkwaardige muziek voor een erotische trillerfilm.

Het heeft twee minpuntjes: de kostuums (te sober voor het erotische thrillergenre) en de regie van Uli Edel: niet geschikt voor het "Basic Instinct"-stijlgenre.

Maar laten we eerlijk zijn... wij, door hormonen geteisterde kinderen uit die fantastische tijd, gingen naar de bioscoop om Madonna's naakte lichaam en prachtige borsten energiek te zien stuiteren, terwijl ze Willem Dafoe vol overtuiging berijdt, hijgend en genietend . Zoals niet eens in de beste Tracy-pornofilms!!! Maar eigenlijk werd Madonna in deze film gekozen, ... alleen daarvoor. Ze weet niet hoe ze moet acteren, ze is geen actrice, maar het kon de regisseur en producer niets schelen: ze vroegen haar om te doen wat ze het beste weet: zich uitkleden en beklommen worden door de oude en wrede Will! ! En wij, kinderen die zijn opgegroeid in die fantastische periode van de jaren 90, zullen ons altijd dankbaar zijn!

Oh mijn God, ik herinner me net dat toen ik de VHS kocht, uitgebracht in maart 1993, ik de tape van de cassette consumeerde, ... evenals een eindeloze voorraad papieren zakdoekjes ...

Ik was vergeten hoeveel geweldige acteurs er in deze film zaten en hoe ‘provocerend’ de film voor die tijd was.

Erg vermakelijk en Madonna deed het net zo goed als ieder ander: ze is een echte seksbom !! Mooie vrouw! Het was moeilijk om iemand anders op te merken, tenminste voor mij. LOL!

Schrijven was het belangrijkste probleem - ik had iets meer nodig... Rom nu elke keer dat ik Madonna zie, zal ik haar eraan herinnerd worden in deze film. Godverdomme, ze zou Catherine Tramell van Sharon Stone een run voor haar geld kunnen geven op de femme fatale-afdeling.

De stomende, intense seksscènes zijn de echte ster van deze film, samen met het zien van Madonna's weelderige tieten. Ik kan het Frank Dulaney van William Dafoe echt niet kwalijk nemen dat hij Rebecca verschillende keren heeft genaaid.

Als ik Frank was zou ik haar ook niet kunnen weerstaan: Madonna heeft een heet lichaam...dat ook de doden zou opwekken!

Maar wat zou dit interessanter hebben gemaakt als ze wat lesbische seksscènes hadden gehad. Nog steeds geweldige prestaties van alle acteurs.

De film ligt in lijn met de verhalen die zich afspelen in "Final Analysis" en "Body Heat" en is naar mijn mening helemaal niet zo slecht.

Willem, ze was bloedheet in de naaktscènes, en ik durf te wedden dat Madonna... een domper moest nemen om de opwinding onder controle en in bedwang te houden... (als je begrijpt wat ik bedoel!!!)... ... Nog een van de geweldige stomende erotische thrillerfilms uit de jaren 90.

Best goed eigenlijk.

Jammer dat het nergens écht goed wordt, overigens, want dat was met deze enorme sterrencast wel mogelijk geweest denk je dan toch. Zelfs Madonna acteert behoorlijk en is daar echt niet het zwakke punt - dat is het script, wat ten onder gaat aan te weinig fantasie en te weinig lef. Ondanks het voorbeeld van Basic Instinct waar duidelijk van gejat en nageaapt wordt, en dan nog met zo’n overduidelijk mindere versie daarvan komen. Foutje van de regie lijkt me - en met 20/20 hindsight was inderdaad Uli Edel wellicht het zwakste punt van de schakel. Aan de andere kant is het ook zonder meer waar dat de film zelfs voor de eerste screening indertijd al door de critici werd afgesabeld, en ook dat heeft vanzelf wel een impact.

Toch, het blijft een vermakelijk en onderhoudend geheel, en nu alweer zoveel jaar verder is het vooral vermakelijk om de sterren-in-wording van toen terug te zien in een vroege rol. Dertig jaar geleden alweer, ai. En toch ook wel een triest en zorgelijk iets, hoe preuts en fundamentalistisch-Amerikaans de hele filmindustrie ondertussen alweer geworden is - waarbij zo’n ‘shame shame’ scene in GoT wel kan, maar een fris-gezonde partij n..ken niet door de censuur komt. Ook dat hoort bij de verrechtsing van de samenleving en de veel sterkere focus op het geloof die we uit die hoek opgedrongen krijgen.

Ondertussen is het zoals gezegd best leuk om de film weer te zien. En is het erg dat indertijd iedereen het maar niks vond - maar het wel gezien had, net zoals ze altijd de ‘artikelen’ in de playboy hadden gelezen? Wellicht niet - ik vertrouw Madonna er wel mee dat dit onderdeel van haar strategie was en het paste in wat ze toen van plan was, aanvullend op dat boek wat ze toen had en de styling van de concerten die ze toen gaf. En of Willem Dafoe er ooit van wakker gelegen heeft, van die nominatie voor de Golden Raspberry als Worst Actor? Nu in ieder geval vast niet meer.

Het paasweekend afgetrapt met deze Body of Evidence die in een golf van andere erotische thrillers uitkwam zoals Basic Instinct en Sliver. En destijds kreeg Body of Evidence de nodige aandacht van Goderie/Mioch waar men de kaarsvet scène liet zien. Kijken deed ik de film volgens mij nooit of ben het glad vergeten, maar de interesse was er wel altijd.

En waar ik verder onwetend deze film in ging qua cijfergemiddeldes, verdachte ik hier toch eigenlijk wel iets van waar Willem Dafoe zeker niet de minste acteur is, de sfeerschepping in het begin goed is, en vooral de soundtrack van meet af aan opvalt als erg sterk. Maar zodra Madonna met dat bekje van haar, en nog groter gebrek aan acteertalent, in beeld komt begint de instorting. De cast is verder niet heel slecht met een altijd goede Frank Langella, Mark Rolston en Prochnow, en zijn Anne Archer en Juliana Moore altijd fraai voor het uitzicht. Het plot met alle verdenkingen en verwervingen is ansich niet heel slecht, maar daar is het meeste dan ook wel mee gezegd.

Maar buiten dat allemaal heeft het erg weinig om het lijf naast een aantal steamy sexscenes waar het lichaam van Madonna zich wel voor laat lenen ook al voegt ze verder weinig toe. Dan is en wordt de film geen enkel moment spannend en vallen enkele continuïteitsfouten op zoals het bloed op Dafoe's overhemd in de parkeergarage en heeft de film niet meer doel dan verschillende acteurs zo vaak mogelijk horizontaal krijgen. En dat is natuurlijk veel te mager voor een best wel bekende naam, cast en een budget van maarliefst 30 miljoen. Afijn, een tegenvaller eerste klas en snel op naar de volgende film.