Fararishtay Kifti Rost (2002)

Nou, erg veel sympathieke karakters zitten er niet in deze film, bij de eerste scene waarbij de hoofdpersoon weigert te betalen voor de taxi wordt meteen al duidelijk dat deze Hamro een ras-eikel is.
Maar dat mag de pret niet drukken.
Het zijn vooral de vreemde gebruiken en magisch-realistische gebeurtenissen die ik erg leuk vond in Angel on the Right, zoals bijvoorbeeld de ultra-corrupte burgemeester die om zijn slinkse zaakjes te rechtvaardigen even een telefoontje pleegt met God.
Bij het onderhandelen over een huis worden bij elkaar bijna complete armen afgerukt - zo hardhandig gaat het eraan toe.
Het einde van de film vond ik eigenlijk het mooist waarbij Hamro's zoontje - die het de gehele film voor zijn vader opneemt - toch maar besluit de juwelen van zijn oma nog even te bewaren omdat zijn vader nog geen goede daad heeft begaan.

Deze film is met al zijn grauwheid en treurnis in ieder geval geen fijn visitekaartje voor een flitsende Tadjikistanvakantie (ondanks dat ze daar corny Bollywoodfilms vertonen in de dorpsbioscoop ).

Mooie, maar soms iets te slome fil naar mijn mening. Wel zaten er inderdaad een aantal grappige en ook mooie momenten in. Ik vond het constante handgeschud bij onderhandelingen over van alles en nog wat indedaad erg grappig.

Ik vond de acteerprestatie wisselvallend. Zo speelde Hamro soms schitterend als een echte onbeschofde eikel. Bijvoorbeeld de opmerking "Wil je soms ook?" tegen de verpleegster als hij bij de dokter vandaan komt. Maar aan de andere kant vond ik dat onbeschofde, emotieloze gedrag soms omslaan in oppervlakkig ongeinspireerd acteren. Maar dat gebeurt naar mijn mening vrij snel, omdat hij vrij afstandig moet spelen. Dus ik kan het hem niet helemaal kwalijk nemen.

De leuke momenten in de film werden helaas niet ondersteund door een goed verhaal. Dat vond ik vrij saai en soms ook vergezocht. Maar de absurditeit ervan maakt dan ook wel weer wat goed. Wie komt er nou in godsnaam terug om een bredere deurpost te maken?

Al met al wel een goede film die naar mijn mening wel het maximale uit het plot haalt. Dat had helaas wel wat beter gekunt en ook acteerprestaties waren niet altijd geweldig. 3***

Vooral een leuk inkijkje in gebruiken in zo'n land als Tadzjikistan. Het belangrijke van eergevoel, onderhandelingen tijdens een verkoop waar hevig aan de armen getrokken wordt en de dorpse Islam met plaatselijke heiligen.

Zeker geen hoogvlieger, maar een aardig sociaal drama met een komische rand.

3.0*