Frankenstein Must Be Destroyed (1969)

Dit was de vierde Frankenstein-film voor regisseur Terence Fisher die een lichtend voorbeeld is in het horrorgenre. Frankenstein Must Be Destroyed was een van zijn laatste meesterwerkjes (Fisher zijn laatste horrorfilm was Frankenstein and the Monster of Hell). Werd gevolgd door The Horror Of Frankenstein...

Wel apart om Peter Cushing een keer te zien als de slechterik.

FMBD was de vijfde Frankenstein uit de Hammer stal, en de vierde geregisseerd door Terence Fisher, die deze prent ook altijd als één van zijn favoriete werken heeft beschouwd.

FMBD is niet alleen één van de beste Hammer Films, het is het ook één van de meest geraffineerde die het genre in die tijd heeft aangeboden. Meesterlijke regie, spanning in de stijl van Hitchcock, een orgineel scenario dat naast horror ook een donker melodrama inhoudt, anti-helden die gedwongen worden de bevelen van de schurk uit te voeren en twee gedoemde, tragische romances. Freddie Jones, als het pathetisch schepsel van Baron Frankenstein is ook indrukwekkend.

De DVD is uitgebracht door Warner regio 2 met Nederlandse ondertitels. (ook verkrijgbaar in Engeland) De print is van heel goede kwaliteit.

Mijn derde film van de Frankenstein reeks van Hammer Studios. En ik moet zeggen dat het gelijk al minder begint. Er is een zichtbare verschuiving gemaakt naar horror met een komische ondertoon. Dit is merkbaar aan onder andere de muziek, de personages, de dialogen en het acteren. En dat is echt heel erg jammer. Gelukkig worden deze last-minute toevoegingen (de komische politiedokter en politieinspecteur), incl de verkrachtingsscène, gecompenseerd door de rest van de film.

3,0 sterren

Wij vonden het een leuke film, niet echt griezelig en aardig om te zien.

De kwaliteit van het geluid vonden we niet super maar aanvaardbaar.

Zoals gezegt; een leuke film die van ons 3,5* krijgt.

Net als Legan heb ook ik een beetje moeite met de komische ondertoon van deze film. Zo komt in het begin de gruwel van de onthoofde man helemaal niet over. Dit komt vooral door de personages van de tabak (of iets anders) snuivende politiechef en zijn rechercheur. Beide karakters doen haast wat denken aan Sherlock Holmes en Dr. Watson.
Ondanks dat het deze keer een beetje stuntelige Frankenstein moest zijn, zet Cushing als altijd zijn beste beentje voor in de titelrol.
de film begint pas echt interessant te worden wanneer hij de verloofden onder druk kan zetten en zijn plan duidelijk word.
Ik kan wel snappen dat Fisher dit als een van zijn favorieten beschouwde, want het is de film waarin hij meer vrijheid lijkt te hebben gekregen om te doen en laten wat hij zelf wil. Dit zorgt wel voor een verrassend originele Frankenstein film, maar de flauwe Britse humor had men wat mij betreft het beste achterwege kunnen houden.

Hammer in verval. De inspiratie is behoorlijk op hier. Laten we eerlijk wezen, Frankenstein Must Be Destroyed heeft werkelijk niets nieuws te bieden. Met slechts een handvol scenes die nog wel iets hebben, wordt je toch met enige moeite bij de les gehouden. Verhaaltechnisch weinig meer dan dan herhalen wat eerder verteld is. Het acteerwerk is vrij goed. Ben nog blij verrast door de aanwezigheid van Freddie Jones, die hier misschien wel de beste rol neerzet. Echter voor een horrorfilm is er maar weinig horror te beleven. Er wordt wel eens gezegd dat Hammer teveel de oude succesformule bleef toepassen en te weinig met de tijd meeging. De reden waarom steeds meer fans afhaakten is wat mij betreft omdat de films vaak ronduit matig zijn. Frankenstein is nou toch al niet mijn favoriete reeks van Hammer, maar dit is toch vrij slap, ondanks de genoemde positieve punten.

Ik weet niet of het aan Cushing ligt of de Hammer films zelf of allebei, maar geen van beide konden mij tot nu toe bekoren. Het is weer allemaal weer veel van hetzelfde. Deze keer gaat het om een breintransplantatie met alweer veel getater en gebeurtenissen die het verhaal niet echt vooruit helpen enkel dienen om de film te rekken om tot de gewenste minimumduur te komen. 100 minuten is dan ook zeker 20 minuten te lang.

Laten we één ding vooropstellen: om écht flink te (modern) griezelen ben je bij dit soort Hammerilms aan het verkeerde adres, deze film ontvouwt zich zelfs meer als een thriller-drama dan als een monsterprent. Waarbij snel duidelijk wordt dat voor deze film Hammer weer teruggrijpt naar de oude opzet van een Frankenstein-film maar dan zonder een echt creatuur-met-twee-bouten-in-de-nek.

De rollen zijn hier veel meer omgedraaid, Peter Cushing is de gruwel die hospita Anna Spengler en haar verloofde Karl chanteert om aan zijn experimenten mee te werken. En als de mooie hoogblonde Veronica Carlson in haar nachtjapon rond loopt wordt ze zelfs verkracht door baron Frankenstein (niet R-geclassificeerd) Een beetje een opmerkelijke scene gezien de relatief tamme actie van de rest van de film.

De aardige gore is beperkt tot het laboratorium, behalve een scène waarin een waterleiding breekt en een lijk uit de tuin springt en de openingsscène als een Chinese doos/ton opvalt. De tweede mooiste en efficiëntste scene in hele film. Uiteraard zijn er ook de nodige minpuntjes en onduidelijkheden in het verhaal. Het komisch optreden van het politieduo had voor mij nu niet echt gehoeven! Daarnaast veel aandacht voor de dramatische zielenroerselen van Dr. Brandt.

Het verhaal is nog wel aardig, maar veel te langdradig, en zoals het een Hammer-productie betaamt komt ook het visuele aspect nog prima uit de verf. Echter is duidelijk de koek op met deze vijfde Frankenstein -film van de Britse Hammer filmstudio.

Deze film is meer een thriller/misdaadverhaal met hier en daar wat horrorelementen. Het is vooral het thema dat het horrorgenre aankaart. Het verhaal wordt goed opgebouwd met aandacht voor verschillende personages. Zo speelt Peter Cushing eens de slechterik, nl. baron Frankenstein. Het gegeven is toch wel anders dan de meeste klassieke verhalen rond Frankenstein. Je zal hier geen typisch schepsel van Frankenstein zien. De nadruk ligt meer op hersentransplantaties waarbij de wetenschapper Frankenstein wil aantonen dat je al de slimme mensen die echt iets betekenen voor de mensheid voor altijd kunt laten leven. Ze moeten alleen een nieuw lichaam hebben. Fascinerende gedachte. Daarbij is hij ook op zoek naar een formule. Cushing werkt zo geraffineerd dat het lot van het koppel Anna en Karl in zijn handen ligt waardoor ze meegaan in zijn absurde enge gedachte. Waar dat allemaal naar toe zal leiden is boeiend om te volgen. Simon Ward als Karl lijkt in begin een ettertje, maar zijn personage ontwikkelt zich gaandeweg tot een zeer gevoelsmatige jongeman. Veronica Carlson als Anna is een lust voor het oog. Op een bepaald moment wordt ze (heel verrassend in deze film) verkracht door de baron.
Ook verrassend is het gegeven dat professor Richter (Freddie Jones) samen met zijn vrouw naar het einde toe een zeer prominente rol nog krijgen. Daarbij ook lof weer voor de sfeer en decors. Minpuntje is de wat ludieke rol van de inspecteur, iets te overdreven en niet zo gepast in deze film. 7/10

Ouderwetse horror klassieker dat voor een keertje te doen is.

Aardig filmpje die nergens verveeld. Het einde was wel cool en ik vond Peter Cushing als slechterik helemaal niet verkeerd.