Guest House Paradiso (1999)

Ja.. echt weer gelachen .. de serie is goed.. en de film is ook kei leuk..

Heerlijke flauwe humor.. vooral Eddy..

3.5 ***

Platvloerse britse humor van de bovenste plank, met Rik Mayall en Adrian Edmondson op dreef als managers van het slechtstlopende hotel in het Verenigd Koninkrijk. Niet alle grappen en grollen zijn even leuk en bepaalde scenes gaan of te lang door of slaan een beetje dood, maar alles wordt met zoveel overgave gebracht dat je uiteindelijk wel moet bezwijken voor de aanhoudende waanzin. Heel wat bekende gezichten ook in bijrolletjes, zoals Bill Nighy, Simon Pegg en Vincent Cassel.

Had Guest House Paradiso al een tijdje niet meer gezien, dus toen Vinegar Syndrome eind 2023 de film uitbracht op Blu-ray heb ik dan ook niet lang getwijfeld om deze te kopen.

En hoewel ik het anno 2024 jammer vind als een film alleen op Blu-ray wordt uitgebracht, terwijl er een beter medium (4K) beschikbaar is. Guest House Paradiso is zelfs gerestaureerd in 4K, dus het is bijzonder dat VS niet besloten heeft om hem op 4K Blu-ray uit te brengen.

Dat gezegd hebbende, is de Blu-ray uitgave wel van een bijzonder hoge kwaliteit. Naast dat VS ook de nodige aandacht besteed aan een mooie verpakking, is de film zelf ook fantastisch gerestaureerd.

Het verschil met de oude DVD is een verschil van dag en nacht

Foto vergelijking #1

Foto vergelijking #2

Foto vergelijking #3

Foto vergelijking #4

Foto vergelijking #5

Foto vergelijking #6

Foto vergelijking #7

De kleuren zijn een stuk levendiger, het beeld is natuurlijk scherper, maar vooral ook minder uitgerekt. Als Guest House Paradiso ooit nog op 4K Blu-ray wordt uitgebracht, verwacht ik niet dat het veel beter zal worden dan deze Blu-ray.

Mijn waardering voor de film is sinds de laatste kijkbeurt weinig veranderd. Leuk voor de fans van Bottom, maar niet heel erg bijzonder. Veel van de grappen uit de serie worden hier gerecycled. Rik Mayall is wel weer op dreef en tilt de film moeiteloos boven de middelmaat uit.

Het is ook duidelijk dat deze film voor beduidend meer geld is gemaakt dan de serie. Met een budget van 3 miljoen Britse Pond ziet Guest House Paradiso er uiterst verzorgd uit.

Té puberaal.

Maandag even los met een kleine film marathon en daarmee trapte ik af met deze Guest House Paradise wat wel een must see is als je fan bent van de serie Bottom. En wat genoot ik tijdens mijn jeugd van deze serie, de stunts van Richard Richard en Eddie Hitler. En wat was ik destijds, 1999, verrukt met deze film wat in principe nieuw materiaal inhield, en wat was het een deceptie waar de film me ontzettend tegenviel. Desondanks was ik toch wel weer nieuwsgierig.

Goed, laten we vaststellen dat de serie gewoon van een uitermate goed niveau is en precies in balans is. De afleveringen zijn kort, de interactie is vooral tussen de twee, het is compact en er is geen te verliezen of tijd om een grap te lang door te voeren. Kern onderdelen die je nu juist allemaal met een film van 90 minuten te niet doet. En dan ga ik ook meteen maar door met de minpunten, waar teveel grappen net niet leuk genoeg zijn, teveel grappen net iets, of juist veel, te lang worden doorgevoerd, en de interactie met de gasten niet uit de verf komt en het geheel vaak iets ongemakkelijks heeft. Zo is het kotsfestijn op einde ook allemaal een beetje to much.

Maar met de wetenschap en acceptatie dat het simpelweg de serie niet is zie ik er tegenwoordig toch met een iets andere beleving naar en vermaakt het toch ook wel weer een beetje met het bijzondere hotel, het feit dat ze toch iedere keer weer gasten hebben en deze ook blijven en er sprake is van een behoorlijke cast en het vrouwelijke deel om van te watertanden is met Ashfield, Myles en Mahieu. Het hangt er vooralsnog om of Guest House Paradiso een voldoende krijgt maar voorruit het is vakantietijd en ik heb een goed humeur.