Carve Her Name with Pride (1958)

een week of twee terug was deze op BBC2.

Prachtige vertolkingen van Paul Scofield en vooral (de trouwens heel knappe) Virginia McKenna.

Deze film loopt niet in de val waar veel helden-biopics dat wel doen : het verhaal van Violette Szabo wordt sober en niet tranerig of bombastisch verteld.

Het is dan ook een oer-Britse film.

Normaal 3,5 maar de voor mij totaal onbekende maar echt indrukwekkende Virginia McKenna perst er nog een 4 uit.

**** 4 op 5 ****

Nu dan eindelijk op DVD verkrijgbaar.

(Poster-update wacht op approval)

Een prachtige film, over Violette ((Engelse) en haar geliefde Etienne (Franse soldaat). Het speelt zich af in oorlogstijd. Het start als een leuke zomerse en zorgeloze film. De ontwikkelingen en gebeurtenissen in de film volgen elkaar snel op, waardoor het heel onderhoudend is. Verderop neemt de dreiging en in rondom de oorlog merkbaar toe in de film, het wordt zelfs spannend...

Mooie kleurtjes op de poster, maar de film is in zwart-wit (óók mooi). Acteren is naturel en komt goed en vrij tijdloos over. Eventuele gedateerdheid valt door de vlotte vertelling niet echt op.

Wat een onwerkelijk lage score hier op MM voor deze film. Deze film zit met stip in mijn Britse klassieker top 10. Wat een prachtige film. Een schoolvoorbeeld van hoe een film veel harder kan raken als je niet alles laat zien, uitlegt en vol smeert met emoties. Dat kunnen we namelijk zelf prima bij elkaar puzzelen.

De al eerder genoemde Virginia McKenna speelt zeer sterk. Allerlei asociaties kwamen bij mij bovendrijven toen ik deze film zag, van Brief Encounter tot L'Armee des Hombres van Melville. Daar komt ook nog bij dat de zeer spaarzame geluidsmontage echt zeer strak in elkaar steekt. En dan nog wat kleine beeldgrapjes en het is duidelijk dat deze film met vakmanschap en liefde gemaakt is.

Ik moest tijdens het kijken naar het recente Britse "The theory of everything" steeds aan deze film denken.

Ik denk dat een Brits publiek uit die tijd geconfronteerd met the theory of everything door de grond zou gaan van schaamte over zoveel exploitatie van gevoelens. Gek is dat, hoe deze manier van filmen verdwenen is om ruimte te maken voor films die emoties op een stripboek achtige manier exploiteren. Je zou haast denken dat het publiek minder gewend is om films te kijken en de missende stukjes zelf in te vullen. Woei...*Kuch*