Moses the Lawgiver (1974)

Best een aardige film! Burt Lancaster speelt goed zijn rol als de oude Mozes.

Qua bijbelgetrouwheid heb ik deze film niet echt hoog. Soms wordt er veel omheen verzonnen.

De muziek van Ennio Morricone (eerlijk gezegd de rede geweest om deze film te kopen) is grandioos!!

4,0 sterren!

Ik snap wel dat je daarom een film koopt. Zijn muziek maakt een film helemaal af.

En daarna natuurlijk ook meteen de 2cd uitgaven kopen... (zie musicmeter)

Ik ben niet gelovig en heb de bijbel ook niet gelezen.

Hoe bijbelgetrouw deze film dan ook is weet ik niet, en dat maakt me eerlijk gezegt ook helemaal niks uit.

Het verhaal is goed, al vind ik 2,5 uur wel wat lang (wat ben ik blij dat ik de 2,5 uur versie heb gezien en niet de volle 6 uur). Ik heb de film dan ook in drie delen gekeken: Eerts het eerste uur, vervolgens het tweede uur en als laatste het laatste half uur.

Het einde vond ik erg mooi.

De schitterende muziek van Ennio Morricone maakte deze film helemaal af!

Ik had meer willen geven, maar omdat ik het toch wat lang vond duren en het verhaal een beetje langdradig was, toch nog 3,0.

De week voor Pasen maar even op de bijbelse toer en dat werd dus deze Moses the Lawgiver waarvan ik de filmversie had liggen en inmiddels begreep dat deze niet half zo goed is als de miniserie van 5 uren. Desalniettemin toch maar even aangeslingerd samen met mijn vader die de bijbel praktisch uit het hoofd kent.

Het verhaal is in ieder geval duidelijk met de te verwachten Bijbel en vooral Mozes als leidraad in deze film waar ik me nog wel het ene ander kan herinneren zo uit mijn tijd op de Christelijke basisschool. Sowieso, waar of niet, menselijke interpretatie of niet, films als The bibel: in the beginning, The ten commandments en The last temptation of Christ vind ik sowieso wel interessant en dat telt dus ook voor deze Moses. Zoals reeds gezegd mag het verhaal bekend zijn rond Moses in het mandje, gevonden en opgenomen, zich het lot aantrekkende van de Joden en het ontdekken van zijn echte achtergrond waarop de strijd kan beginnen om zijn volk uit Egypte te krijgen.

Voor degenen met een beetje bijbelkennis zal veel niet onbekend voorkomen met de plagen, de valse of halve beloften, de uittocht, achtervolging en de Rode Zee. Het enige echte minpunt is dat het allemaal erg snel gaat en in die zin vooral beknopt is wat natuurlijk logisch is aangezien dit een film/bioscoop versie is van een miniserie van circa vijf uren. Quayle is goed en Lancaster doet zijn best waar de waarnemingen van de echte profeet Moses ongetwijfeld angstaanjagend en bevreemdend geweest zijn. En met het gerommel in de verte slaagt de film tot op zekere hoogte met een bepaald mysterie en angstaanjagendheid. Dan mag natuurlijk de soundtrack van Morricone niet vergeten worden die natuurlijk sterk te noemen is. In alle eerlijkheid blijft deze film nergens in vergelijking met de eerder genoemde Bijbelse films daarom slechts een 3 ondanks dat dit niet bepaald een straf was om te kijken.