The Monolith Monsters (1957)

Leuke B-sci-fi met een originele buitenaardse vijand. Alleen wordt het nergens spannend omdat de film een beetje lijdt onder het 'zombie-syndroom'; de buitenaardse steenmassa's bewegen zich zo ontieglijk langzaam voort, dat de burgerbevolking alle tijd krijgt om het stadje te evacueren. In de finale staan dus geen mensenlevens op het spel en dat haalt heel veel spanning weg. Toch kijkt 't lekker weg. 3*

Natuurlijk draven ze weer allemaal op: de mooie jonge vrouw, de held en de "scientist": beetje een vast stramien in deze tijd. Toch een heel aardige film in zijn genre vond ik. Effecten niet slecht...

Ondanks de titel zijn er geen monsters in deze film, maar wel een steenmassa afkomstig uit de ruimte die zich vermenigvuldigt met behulp van water en alles wat ie op zijn weg tegenkomt vernielt. Deze sci-fi moet het vooral hebben van zijn effecten die wel erg goed zijn voor de tijd. Het verhaal en de personages zijn ook wel aardig, het is een origineel concept dat goed is uitgewerkt. Al heb ik me niet verveeld, het wordt nooit spannend en was ook nogal voorspelbaar.

In de jaren '50 kwam de dreiging nogal eens vanuit de ruimte. Daarin is de The Monolith Monsters dan ook niet anders. Waar deze horror / monsters-uit-de-ruimte uit de jaren vijftig vooral in onderscheidt is het best een plausibele scenario. Geen marsmannetjes die Aarde willen overnemen (of waarschuwen) Maar een chemische reactie van zwarte kristallen uit een meteoor die zonder agenda de Aarde en de mens vernietigen. Een ander positief aspect aan de film is dat de romance met love interest ( Lola Albright) tot een minimum wordt beperkt. Het is dan ook een bovenverwachting goede B Sci-Fi-film. Mede geschreven door Jack Arnold, (regisseur van Creature from the Black Lagoon (1954) en It Came from Outer Space (1953) Dankzij zijn medewerking konden ze ook op budget besparen; om voor de meteoorcrash, beeldmateriaal te gebruiken van de ruimteschipcrash uit laatst genoemde film van vier jaar eerder. Daarnaast bestond de cast uit twee van de betere B-acteurs; Grant Williams uit The Incredible Shrinking Man (1957) en Les Tremayne uit The War of the Worlds (1953) Lola Albright zal later bekend worden als Edie Hart in de serie Peter Gunn. Wat aandacht wilde ik geven aan de weerman (William Schallert) die op gaat in zijn werk als er naar hem gebeld wordt om de regen te voorspellen. Hoewel niet genoemd in de aftiteling stal hij in zijn korte moment wel de show door zijn komische noot. Fijne film, niet top-notch maar met zijn vreemde concept is het wel heel erg fijn!

Heel veel stenen monolieten die een heel stadje (en misschien zelfs de hele wereld) weten te vernietigen zijn we nog niet tegen gekomen. Deze stenen monsters from outer space die groeien en zich vermeerderen onder invloed van water mogen er nog steeds zijn! Het mag dan een B-film zijn, maar meer dan 60 jaar na dato nog steeds behoorlijk fijn filmpje! Yes! Nice!

In de jaren 50 zijn veel van dit soort sci-fi filmpjes gemaakt en veel daarvan zijn uiterst vermakelijk, zo ook deze Monolith Monsters die misschien wel de meest originele buitenaardse vijand heeft.

Het verhaaltje kabbelt lekker door en de personages zijn herkenbaar en standaard maar dat mag de pret niet drukken. Je weet precies wat je krijgt en de speelduur is daarbij ook nog eens lekker kort gehouden. Het acteerniveau is niet bepaald van een hoog niveau maar het stoort eigenlijk niet.

Leuk vermaak!

3*

Hier zat wel meer in vond ik. Had allemaal iets angstiger kunnen zijn en dat kleine zij-verhaaltje met dat kleine meisje had iets meer spanning in gemaakt kunnen worden. Nipte 3* toch nog.

Het idee is origineel en de wat spaarzame effecten zijn wel super goed gedaan , verwacht geen hoogstaande spanning of teveel sensatie en dan is deze sf prent best te pruimen .

Onderhoudende film die lekker wegkijkt.