Bedazzled (2000)

grappig genoeg !!

Vermakelijk.

Uitbundige komedie met Brendan Fraser, die ik doorgaans weinig speciaal vind. Ook hier had hij even goed door pakweg Ben Stiller vervangen kunnen worden, het zou niet veel aan de film veranderd hebben. Hij is luid en over-the-top, maar dat deel gaat 'm beter af dan waar er toch een beetje 'gevoel' in de film moet zijn. Ik had me wel iets anders voorgesteld bij de Duivel. Elizabeth Hurley die als een soort Spice Girl in een 'sexy' pakjes rondhuppelt doet het 'm niet voor mij. Verder is Bedazzled gewoon de definitie van hap-slik-weg. Niets mis mee, voor één keertje.

3

Er zit ongeveer 1 moment in de film dat werkt zoals bedoeld, en dat is als Liz Hurley schaak speelt met God. Maar daar moet je je wel anderhalf uur door een zouteloze brij heen werken, en de beloning is anderhalve seconde beeld.

Verder is het vooral draf. Hurley die in een ongeziene halve microseconde ergens tussen de jaren-90 en de jaren-nul verworden is van een beeldschone meid tot een kopie van dat slagschip dat ik aanspreek met 'buurvrouw' - maar 'uwe duisternis' zou me even makkelijk van de tong rollen. Spelen kon ze daarvoor niet echt, en nog steeds niet, daar ging het nooit om, laten we daar geen gedoe over hebben. En precies hetzelfde met Brandan Fraser - kennelijk zijn er mensen die hem aantrekkelijk vinden. Ik niet, en de meeste mannen en vrouwen die ik ken ook niet - of toch als ze nuchter zijn.

En als ze nou de moeite genomen hadden om het idee ietsje verder uit te werken, maar nee. Braaf, braver, doodsaai. 93 minuten duurt deze film, maar het voelt als eeuwig branden.

Het enige goede aan deze film is hoe Hurley eruit ziet. Verder gruwelijk slecht. Hoe ik het uit heb kunnen kijken is me een raadsel.....

Een film die briljante comedy mixt met flauwe grappen en sentimentele romantiek. De generiek is best goed, de introductie van Hurley met de biljartbal is visueel creatief, de eerste wens als de Colombiaanse drugsdealer is hilarisch (vooral als hij opmerkt dat zijn lerares Spaans nu enorm verbaasd zou zijn over zijn uitspraak) maar dan gaat het mis. De wensen beginnen te gezocht te worden (de overgevoelige, de welbespraakte) en worden voorspelbaar. Nog een lichtpuntje met de basketspeler maar dan komt de moraal om de hoek kijken en is het gedaan met de pret. Je ziel verkopen aan Hurley gaat er natuurlijk in als koek met die diverse rood/zwarte verschijningen. Bepaalde one liners zijn venijnig. Bedazzled is het soort film dat je bij een scene zegt ; ja, dit is het, we zijn er' om dan in de volgende scene direct weer te moeten toegeven : 'ai, de dieperik in'. Ik bleef echter kijken. Alsof de duivel er mee gemoeid was.