Blues Brothers 2000 (1998)

Volstrekt overbodig vervolg. De carriëre van Goodman is al niet megafantastisch, maar dit hielp hem echt niet verder.

Total waste of time.

De eerste vijf kwartier zijn best goed eigenlijk, en doen volgens mij niet zoveel onder voor deel één als sommige reacties hier doen vermoeden. De muziek geeft een enorme schwung aan het geheel, maar ook de geinige dingetjes met de kostuums en de auto's en enkele leuke grappen maken dit deel prima vermaak, waarbij het eerlijk gezegd soms lastig is om stil te blijven zitten op de bank. Daarna verzandt het geheel wel in meligheid, met uitzondering nog van het optreden als 'The bluegrass brothers', bwaha. Maar goed, misschien heb ik het eerste deel gewoon wat te laag gewaardeerd, dat zou ook kunnen.

Tsja, leuk om het BB-gevoel nog eens een beetje te beleven, maar verder is het veel van hetzelfde. Maar deze niet zo beste film heeft tenminste één mega groot pré: de muziek!

Zeer matig vervolg. Maar die muziek, dat maakt een hoop goed!

Zonder twijfel een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Echt te belachelijk voor woorden.

oke het is geen deel 2, tenslotte is John er niet bij. Maar toch wederom genoten van de muziek, sfeer en herinneringen aan de tijd voor volwassenheid.

Voegt eigenlijk weinig toe aan deel 1, maar BB King en Eric Clapton aan eind leveren toch nog net 3 sterren op. Heb je niets met de optredende artiesten, dan hoef je ook niet daar deze film te kijken.

Blues Brothers is Akroyd + Belushi. Goodman doet goed zn best maar deze film haalt het niet bij het orgineel. Dat zeggende geen vervelende film maar ook niet echt nodig.

Zo slecht vond ik het nu ook weer niet. Vooral de muziek maakt veel goed. Deze sequel is een eerbetoon aan de overledene Belushi, Calloway en Candy die de dienst uitmaakten in de eerste film. Landis behoudt dezelfde format, maar dan met een minder resultaat dan het origineel (4,5*). Alles uit de eerste film komt weer aan bod : de non, Goodman die Belushi vervangt (niet met succes), de achtervolgingen door de politie en uiteraard een hoop indrukwekkende namen uit de muziekwereld.

Ik miste de aanstekelijke sfeer van het origineel en dat heeft veel te maken met de afwezigheid van John Belushi maar ook met de toevoeging van enkele dwaze elementen. Zo is de scène met James Brown in die tent, waarin de sheriff plots in een blues brother verandert een pijnlijk "oh my god" moment. Maar met artiesten als Clapton, Erykah Badu, Aretha Franklin en B.B. King worden muziekliefhebbers in de watten gelegd en is veel van de pijn vergeten.

Waar de eerste film volledig streetwise was en grotendeels op locatie was opgenomen, is dit vervolg duidelijk in de studio geschoten. Dat komt de blues niet ten goede. Ook al hebben ze het grootste deel van het budget aan de muziek uitgegeven.

Een ongeïnspireerd vervolg met vele slecht geplaybackte nummers.

Gemiste kans