Fright Night Part 2 (1988)

''Can I have a bite?''

Evenredelijk als deel 1.

Zoals bij ik deel 1 zei, ben ik geen hardcore-fan van vampierenfilms. Ik kijk ze gewoon voor vermaak en toch een filmkijkje erbij.

Zit weinig horror in, meer aan de horror/komedie kant. Zoals dat weerwolf geval, een leuk personage. Daarnaast is het een kleine uitdaging voor de vampierendoders, omdat er hier meer vampieren in zitten als deel 1. Dus meer kruis, steekwapens en wijwater inpakken. Alleen waren een aantal kills wat raar voor een vampierendood (insectenvampier dan), er zit ook aardig wat gore in de kills.

Ook wel leuk dat een aantal uit deel 1 weer hierin meedoen, altijd leuk om weer de huidige personages met dezelfde acteurs te zien. De aftitelingsoundtrack en soort van 'theme music' van de Fright Night delen is ook een mooi nummer (Come to Me).

Schmierende sequel.

Dit vervolg op het vermakelijke deel 1, is helaas minder leuk. Dat zit hem in het verschuiven van komedie naar lichte erotiek, hetgeen in combinatie met het griezelgenre wel vaker niet werkt. Sowieso voelt het duo vampierendoders ietwat misplaatst aan in deze minder fraai uitgewerkte sequel. Toch overheerst uiteindelijk ook weer hier dat lekkere sfeertje en maakt de schmierende McDowall opnieuw een hoop goed.

Redelijk.

Na een overwinning , van een bloedzuigende buurman,

Neemt nu zijn zus wraak op ( Charley )

De kat & muis spel die deel 1 wel had, is hier totaal weg.

De sfeer, en het angstaanjagend gevoel is hier helaas ver weg te zoeken.

Deel 1 was al super-vet, maar dit 2e deel blijft ook nog gewoon een topper.

Heerlijke film voor de late avond of smorgensvroeg.

Het maakt niet uit eigenlijk, kan deze film altijd wel op zetten.

Heel wat minder dan zijn voorganger.

Als vervolg, miste ik vooral de sfeer en humor van deel 1.

Op zichzelf is de film nogthans niet slecht met iets meer nadruk op de horror.

2,5*

Erg mager dit deel.

Duurt erg lang voor er eens wat gebeurt.

Tommy Lee Wallace (Halloween III, It) kwam in 1988 met een sequel van Fright Night. Een film die zich 3 jaar na het origineel afspeelt.

William Ragsdale keerde terug om de hoofdrol te spelen en ook Roddy McDowell is weer van de partij als de vermakelijke Peter Vincent. Daarnaast zie ik persoonlijk liever een Traci Lin dan een Amanda Bearse. Ik ben blij dat zij niet terugkeerde voor dit vervolg, want ik heb haar altijd al wat irriterend gevonden.

Dit deel bevat een aantal leuke dingen, maar is helaas over het algemeen niet zo leuk als het origineel. Het origineel bevatte een geslaagde mix van humor en horror en Wallace probeert dat met deze sequel weer, maar het werkt gewoon wat minder goed.

Sommige stukken humor komen gewoon niet goed over en de toon is hier en daar weer wat te serieus om er ineens humor tussen te plaatsen.

Er zijn echter nog genoeg elementen om van te genieten, zo heeft de film een aantal leuke en sfeervolle scenes en shots. De jaren '80 sfeer zit er weer goed in. Daarnaast is het aantal tegenstanders van het duo vampierjagers heer wat vergroot wat ook wel weer voor een wat veelzijdiger karakter zorgt. Daarnaast zijn er tegen het einde weer een aantal erg toffe special effects te zien.

Al deze dingen zorgen ervoor dat de film zeker nog weet te vermaken. Het eerste deel was echter op de meeste vlakken net een stukje beter.

Net niet zo goed als het 1ste deel maar ook dit is een fijn filmpje.

Vreemd. Hierboven staat dat ze drie jaar verder zijn, dat idee kreeg ik totaal niet. Het leek alsof het een losstaand verhaal was, waarbij personages dezelfde namen hadden maar verder niks van doen hadden met de karakters uit het eerste deel. Als het wél drie jaar later was, is dat raar vormgegeven. Vooral het gedrag van die vriendin slaat dan nergens op, zeker niet als ze het zelf aan den lijve heeft ondervonden.

Het verhaal zelf is wel oké. Roemenië is leuk gekozen en voegt wat sfeer betreft ook echt wat toe. De opbouw is prima, van de collegezaal en de vreemde gebeurtenissen die vanachter het raam gevolgd worden tot de 'ontknoping' hoe het werkelijk zit. De scène in de metro vond ik erg sterk, goede, duistere sfeer en behoorlijk onheilspellend. Tegen het einde aan vond ik het iets minder worden, maar wel af en toe een uitschieter die toch vaart er in bleef houden en me geboeid hield.

Op alle fronten minder dan deel 1, maar wel vermakelijk.

Fright Night 2 gooit het over een andere boeg dan deel 1.

De aanwezigheid van een vrouwelijke vampier genaamd Regine als primaire antagonist verandert de houding van hoofdpersonage Charley Brewster. Het is vanaf het begin duidelijk dat hij zich ietwat ambivalent opstelt ten opzichte van het kwaadaardig vrouwelijk schoon, hierdoor gebeten worden is duidelijk minder hels dan overmeesterd worden door de creepy buurman uit het eerste deel.

Het is positief dat men het personage enigszins een karakterontwikkeling wil laten doormaken, maar voor de kijker blijft Brewster altijd dat paranoïde High School joch dat tegen publieke opinie in overtuigd blijft van zijn gelijk. Het voelt dan ook niet helemaal juist om hem als een hitsige labrador achter Regine te zien aanlopen.

Regine's henchmen zijn meer aanwezig voor het komisch effect, maar voegen niet veel toe aan het plot. Hun aanwezigheid zorgt er ook voor dat je Regine zelf niet echt serieus neemt als badguy.
Het is begrijpelijk dat men het kenmerkende humoraspect van deel 1 ook in deze film wil laten, maar wanneer je de subtiliteit volledig laat gaan vergeet je al snel dat je naar een horrorfilm aan het kijken bent. Jerry Dandrige, de antagonist uit deel 1, had nog altijd iets dreigends over hem heen, juist omdat hij altijd nog overkwam als een echt monster dat in staat was om Brewster een kopje kleiner te maken. Dat is hier absoluut niet het geval. Je krijgt nooit het gevoel dat Regine ook ]maar een kans maakt om te winnen.

Dat komt ook deels doordat de vibe in de film niet helemaal juist zit. Halverwege zakt de film een beetje in (dat gedoe in het gesticht had er makkelijk uitgelaten kunnen worden, vertraagde het plot alleen maar), waardoor de spanningsopbouw onderbroken wordt.

Fright Night 2 is zeker vermakelijk, maar haalt het niet bij het uitstekende eerste deel.

Om een goede sequel te maken moet je eerst weten wat het origineel goed maakt. Dit hebben de makers hier niet begrepen. Fright Night was een horrorfilm met wat komedie, dit is een komedie met nauwelijks horror. En dat - net als de vampiers - zuigt! Deze mag onmiddellijk de prullenmand in vind ik. Het is allemaal niet eens leuk en van de vrouwelijke vampier gaat geen enkele dreiging uit. Ragsdale en McDowall kunnen de boel ook helemaal niet redden en gaan ten onder in deze flauwe zooi. Als echte Fright Night liefhebber kun je dit volgens mij onmogelijk een goede film vinden.

Had Charley zich in ‘Fright Night’ uit 1985 verlost van zijn kwaadwillende buurman blijkt hij in dit vervolg van drie later een zus Regine te hebben Tja en de verdere perikelen zijn eigenlijk precies hetzelfde maar dan net andersom. Wel twee nieuwe toevoegingen; een weerwolf en een insectenetende chauffeur.(beste sterfscène in de film) Met het bloedvergieten valt het wel mee, het is niet voor niets een tiener-horror film. De film bezit nog steeds een luchtige ondertoon. Maar de speciale effecten zijn zeker geslaagd vormgegeven, maar ze komen minder vaak en minder uitbundig langs. En dat is precies een beetje het minpunt van de film; het is bekend terrein maar het is allemaal minder heftig van aard en de humor faalt regelmatig. Hierdoor kan dit vervolg de kwaliteit van zijn voorganger niet evenaren. Niet dat een hele slechte film het was de moeite waard maar alles was gewoon minder.

“Let's talk about blood, Mr. Vincent, it's very precious to me. “

Ontiegelijk saaie en vooral spanningsloze tweede deel die ik vergeleken met het eerste deel echt met moeite heb uitgezeten. De film begint leuk, daar niet van maar zeker tot na een uur kijken gebeurd er maar weinig en is de film voornamelijk saai om te volgen, voelt het vaker aan als een smakeloze roman dan dat we naar een horrorfilm aan het staren zijn.

Zoals ik al zei de film begon nog best leuk, hoewel het voelde als een weekend later moest het drie jaar later zijn, dat maakte op zich niet heel veel uit. Maar na een twintig minuten valt de film verschrikkelijk stil, de film word traag en het verhaal is ook nou niet bepaald iets om van te genieten. Daarna zo’n dertig min. voor het einde komt de film toch wel weer wat tot leven maar, daar blijft het ook echt wel bij.

Nee, de film is zeker heel erg tegengevallen wat ik zelf wel erg jammer vond.

1.5*

Mijn menig een top vampierefilm!toch wel mijn favoriet,zelfs meer dan de 1e.een vette 4,5

Een fantastisch vervolg op de eerste wereld beroemde eerste Fright night film.

Dit deel doet zeker niet tekort.

Heerlijk sfeervol en griezelig gezellig.

Blijft ook een voortreffelijke eighties film.

Hopelijk krijgt deze nog eens een fatsoenlijke bluray release bij een mooi label (Eureka, 88 Films, Vinegar)

teleurstellend vervolg op het meer dan uitstekende eerste deel , het is drie jaar later en charlie blijkt in therapie te zitten , hij gelooft niet meer in vampieren , en heeft bovendien hier ineens een neiuwe vriendin ( die er overigens een heel stuk beter uitziet dan amy uit deel 1 ) .

Toch word hij weer gedwongen om het kruis en holy water weer tevoorschijn te halen want Jerry dandridge zijn zus wil wraak .

Pluspunten zijn dat zowel Ragsdale als Mcdowell weer van de partij zijn , amanda bearse ontbreekt maar dat is vind ik geen minpunt .

Helaas zijn er wel aardig wat minpunten die de film inferieur maken aan deel 1 , het bijna totaal ontbreken aan engheid en spanning is het grootste manco , en het ontbreken aan een charismatische bad guy of in dit geval girl , het lukt Julie carmen niet om echt indruk te maken ,het werkt hier gewoon niet , men probeert er sfeer in te scheppen en gedeeltelijk slagen ze daar ook in maar het blijft beperkt tot momenten , ook was de humor in deel 1 geweldig getimed een sterk , maar ook hier faalt deze film .