The Berlin Affair (1985)

Goede update (remake) van Manji (1964)

wellicht komt het door de acteurs of de verplaatsing van de setting naar nazi berlijn (het boedhistische kruis krijgt hierdoor de dreigeing van het hakenkruis mee als extra laag), maar in deze versie was de obsessie van de karakters wat meer invoelbaar en de decadente verhoudingen iets realistischer.

Dit psychoseksueel melodrama over een biseksuele relatie die de aanleiding vormt voor jaloezie, leugens, en bedreigingen. Het begint nog enigszins veelbelovend, maar het gaat al snel de mist in. De film is gebaseerd op de Japanse roman "Quicksand" van Jun'ichirō Tanizaki, en is al twee keer eerder verfilmd. Voor mij is dit echter de eerste keer dat ik het verhaal ziet. Het verhaal werd verplaatst van Osaka naar nazi-Duitsland. Misschien was dat voor de regisseur ook meer vertrouwd want meerdere films van haar spelen zich af in die tijd. En ook handig want het naziregime drukte natuurlijk immoraliteit in kunst, literatuur met seksuele inhoud, en seksualiteit tussen hetzelfde geslacht eveneens de kop in. Hoewel dit allemaal nogal sensationeel klinkt, is het tamelijk suf en zijn de seksscènes vreemd genoeg gefilmd met zo weinig mogelijk bloot. Overvloedig naakt hoeft voor mij ook niet maar deze kuisheid is het andere uiterste. hierdoor doet de uitvoering meer denken aan een soapserie. Waar veel in gekletst werd en er maar weinig dreiging of opwinding was. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie released in 1985)