Big Daddy (1999)

Dit was een van de eerste films die ik in de bioscoop zag en is me altijd bij gebleven.

Dit is zo’n herkenbare Sandler film, waarin Sandler echt Sandler is. Heerlijke flauwe humor en natuurlijk een flinke teug aan feel good. Sandler op z’n best dus.

Deze komt nog wel met enige regelmaat op televisie. Ik kan ‘m dan weer prima van voor tot achteren zien.

Leukere Sandler.

Zodra de beste man eindelijk eens wat flauw gedoe weg mag zetten en er ook wat acteren aan te pas mag komen, is hij helemaal geen verkeerd acteur. Alhoewel het hier wat tussenin blijft zitten, blijft de film wel leuk genoeg.

Sandler speelt wel weer een typische rol, maar gaat echter nooit over-the-top. Als hij eens een beetje normaal blijft, is hij oprecht best wel grappig eigenlijk. Bovendien is Sprouse als jochie ook gewoon heel charmant eigenlijk.

Dugan staat als regisseur niet echt hoog in mijn boekje. Leek mij in zijn voorgaande, recentere films vooral een reclameregisseur. Echter is hier dan eindelijk een filmpje dat zojuist boven de 1,5* uitkomt. Het is wel herkenbaar van hem, maar een stuk beter en grappiger.

Alhoewel het vaak een beetje flauw is, weet Dugan eindelijk de touwtjes eens vast te houden. Het zorgt ervoor dat de film soms oprecht grappig is en luchtig blijft. Bovendien duurt het gelukkig ook absoluut niet lang, wat de film ook ten goede komt.

Soms oprecht grappig en nooit vermoeiend. Het is wat je een beetje zoekt in Sandler-komedies, maar hier lijkt het eindelijk wel een beetje te werken. Visueel is het nooit speciaal, en de film is nooit absurd grappig, maar wel leuk voor een keertje zeg ik dan zo.

Matige film waarin man met geen verantwoordelijkheidsgevoel plots voor een kind moet zorgen. Op zich een prima opzet voor een komedie als deze. Een paar vermakelijke scenes tussen Adam Sandler en het kind, maar het is allemaal te braaf. De scenes in de rechtbank zijn clichématig en maken de film er zeker niet beter op.

Zeer vermakelijk!

Juist hier vind ik Adam Sandler vele male beter en leuker dan in zijn films van de laatste tijden.

Een erg lekkere wegkijker met heel wat leuke momenten.

Kleine 3,5*

Ik ben alle Adam Sandler films aan het kijken en dit is 1 van de "rustige" films van hem.

Leuk verhaal dat alleen saai en zielloos is gefilmd. Want het zat er volgens mij wel in.

Op de één of andere manier werkt het niet hier.

Welk leuke tegenspelers.

Helaas geen voldoende.

Laatst nog eens herzien. Puur jeugdsentiment dit, dus daar leunt deze film bij mij wel heel erg op. Ik haal er in ieder geval een halve ster vanaf, omdat ik dat wel ruim voldoende vind hiervoor. Liefhebbers van de humor van Adam Sandler komen hier echt wel aan hun trekken. Vrijwel het grootste deel van zijn vriendengroep is weer opgetrommeld, met zeer leuke bijrollen van Rob Schneider en Steve Buscemi, en de tweeling Sprouse brengt een bepaalde aandoenlijke charme. Sandler zelf is ook lekker in zijn element in het type rol dat hem destijds altijd goed lag, maar tegenwoordig een beetje 'op' is. Gelukkig kiest hij tegenwoordig ook regelmatig voor rollen die hiervan afwijken. Richting het einde gaat de film behoorlijk op de ongeloofwaardige toer in de rechtbank, maar dan zijn er al dusdanig veel leuke momenten voorbij gekomen dat het eigenlijk niet meer fout kan gaan. Bovendien weet ook hier Buscemi nog wel wat recht te trekken. Ik had hem al ettelijke jaren niet meer gezien, maar toch ken ik Big Daddy nog van begin tot eind. Het blijft een heerlijke wegkijker!