Serpico (1973)

Zeker waar dat het bijzonder is wat deze man in het echt heeft gedaan, maar ik bedoel dat ik soortgelijk verhaal ook in tal van andere films heb gezien, en dat Serpico op dat vlak voor mij niet veel nieuws biedt.

Vooral de sfeer en de rol van Pacino weten mij te bekoren, de verhaal-ontwikkelingen zijn weinig verrassend vind ik persoonlijk.

Daar ben je dan ook een zandkuiken voor

Een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Frank Serpico was een politieagent in New York, die enorme corruptie binnen het korps aan de kaak stelde. Gemaakt door meesterregisseur Sidney Lumet en Al Pacino in zijn gouden periode, hetzelfde duo dat twee jaar later de absolute kraker en één van mijn favoriete films Dog Day Afternoon afleverden. Dus dan moet dit ook wel een topfilm zijn, toch?

Dat valt een beetje tegen. Niet dat het een slechte film is. Het eerste deel is zelfs echt goed. We leren Serpico kennen als een atypische agent, een beetje een hippie met een brede culturele interesse - hij gaat zelfs op ballet - en een groot charisma. Hier kan Al Pacino helemaal zijn ei kwijt.

Maar in het tweede deel wordt het voorspelbaar. Serpico blijft maar tegen corruptie aanlopen en wil dat er wat aan gedaan wordt. De korpsleiding komt echter zelf voort uit het systeem en stopt alles in de doofpot. De burgemeester kan zich op dit moment geen ruzie met de politie veroorloven. Serpico raakt steeds verder geïsoleerd en raakt ook verbitterd, wat hij afreageert op zijn vriendin.

Oké, dat is hoe dat soort dingen gaat, maar het is toch allemaal net te veel de bekende weg, zeker omdat het patroon "Serpico wil overplaatsing naar ander district dat niet corrupt zou zijn, maar het blijkt net zo of nog veel corrupter dan het vorige" net iets te vaak herhaald wordt.

(Gezien in FilmHallen)

Herzien op 4K van Kino met hier en daar wat black crush. Hoop eigenlijk dat Arrow de rechten krijgt voor een upgrade.

Aardige verfilming van een roman van Peter Maas, gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Voortreffelijke rol van klokkenluider Pacino die als Frank Serpico in zijn eentje vecht tegen de corruptie binnen het politiekorps en waarbij de gebeurtenissen in flashback worden getoond. Echter de belachelijke verkleedpartijen begonnen me op den duur wel tegen te staan, beetje een kruising tussen een hippie en een zwerver. Daarbij duurt de film ook zomaar een half uur te lang. Pluspunt zijn de feilloze regie in de pak-hem-beet eerste uur en de korrelige jaren ‘70 setting in New York.

Een redelijk misdaaddrama met hier en daar wat spanning, maar hoort niet bij de toppers. Twee jaar later werkten Lumet en Pacino opnieuw samen in het veel betere Dog Day Afternoon. Krappe 4⭐️