King Rat (1965)

Wat hebben die knaagdieren toch in gevangenisfilms? In the green mile loopt ook zo'n beestje rond.

die kunnen de tralies doorknagen.

Goede film, hier zie je een oorlog's kamp van een andere kant. Er zat ook redelijk wat humour in. ook erg grappig was dat ze die ratten alleen aan de hoge gasten verkochten

Voordat de Japanners in 1942 Singapore veroverden was het Changi-kamp al een kazerne. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het een krijgsgevangenkamp. Laat in de vijftiger jaren was het nog in gebruik voor de tijdelijke opvang van de emigranten uit Indonesië op weg naar Nederland (heb daar nog bijna een week "gelogeerd"). Nu staat daar een grote gevangenis waar een paar jaar geleden ook die Nederlander wegens drugssmokkel is opgehangen.

In meer films wordt het gebrek aan proteïnen in gevangenisvoedsel naar voren gebracht. In Papillon gaat Steve McQueen insecten vangen en hier zijn het dus zich snel voortplantende knaagdieren. In de film wordt het diertje in het Maleis tikus (= muis) rusa (= hert) genoemd, dat de hertmuis zou kunnen zijn maar die huist in de Nieuwe Wereld!

Het is lachen geblazen wanneer hogere officieren zich tegoed doen aan het vlees en denken met een klein hert te maken te hebben (niet onvoorstelbaar na zo'n lange tijd het ware niet meer te hebben geproefd).

King Rat is de eerste van de vier romans van James Clavell die verfilmd werden en de derde (na Shōgun en Tai-Pan) die ik heb gezien. Alleen Noble House blijft nog over maar niet voor lang.

Het verhaal op zich is al uitstekend en Forbes is er goed in geslaagd deze te transporteren naar het scherm. Een sterke film met een prachtige sfeer. De broeierigheid en het soms hopeloze gevoel komen goed over. Zowel de cast, waarvan de meesten mij onbekend zijn, als cinematografisch wordt er goed werk neergezet. Goede personages en de film bevat naast drama ook humor en spanning.

Vooral de laatste 20 minuten, als de oorlog is afgelopen, zijn top. Aan de ene kant is er de gedwongen 'bezinning' waarbij enkelen hardhandig uit hun droom worden gewekt, terwijl er aan de andere kant de shock is, goed weergegeven als de soldaat het kamp binnen komt lopen met de mededeling dat ze vrij zijn en dat zowat iedereen terugdeinst. Zoals in de film al wordt gezegd over de ratten: geboren in gevangenschap en geen idee wat te doen met vrijheid.

King Rat is een film wat het leven laat zien in het Japanse krijgsgevangen kamp Changi. In dit kamp zitten geallieerden soldaten gevangen. De hoofdpersoon in deze film is koperaal King. Hij besluit ratten te fokken om als voedsel te verhandelen. Hij word hierdoor King Rat genoemd. Grappig word het trouwens met dit ratten voedsel aan het eind van de film. King weet hoge officieren wijs te maken dat het herten vlees is. Een grappig scene als die hoge officieren zich tegoed doen aan het vlees terwijl ze niet doorhebben dat ze ratten vlees eten. King en zijn helpers moeten hier ook erg om lachen.

King word geacteerd door George Segal. Segal doet dat erg goed. Ook erg goed is James Fox als Marlowe. Hij is de vriend van King in deze film. Het acteer werk van beide personen is erg goed. Het acteer werk van de rest van de cast is ook erg goed.

King is een complex personage. Hij is een handelaartje die niet zwicht voor oplichterij .Maar tegelijkertijd is hij geen slechte man getuigende dat hij de arm van zijn vriend redt. Als de oorlog is afgelopen maakt King een aangeslagen indruk. Je kan zijn aangeslagenheid op verschillende manieren interpreteren. Maar volgens mij is hij aan het gevangenschap gewend geraakt en lijkt hij niet helemaal te weten wat hij met de vrijheid aan moet.

Een goede scene in de film vond ik ook dat als een soldaat aan het eind van de oorlog het kamp binnen komt om nog eens mede te delen dat de oorlog is afgelopen dat iedereen letterlijk in shock is. Erg mooi weergeven.

Deze film kijkt makkelijk weg. Deze film is niet langdradig. Op een rustige manier krijg je een aantal gebeurtenissen te zien. Het tempo van de film ligt niet al te hoog. Maar dat geeft niet. Er gebeurt genoeg om de aandacht erbij te houden. De personages zijn leuk en interessant. En er zit ook aardig wat humor in deze film.

De muziek in deze film is van de hand van John Barry. Terecht word de muziek spaarzaam ingezet, maar op de momenten dat de muziek word ingezet is dat heel erg effectief. John Barry heeft voor deze film weer hele goede muziek gemaakt, dat erg goed past bij de film.

Al met al vindt ik King rat een heel erg goede film. Een verborgen juweeltje.

5 sterren voor deze film.

Film begint geweldig op een dreigende begintune van John Barry. Dreigend, bizar en ook nog eens grappig: vooral als een wat oudere officier, met een sjofele officierspet en een rafelige lendendoek King de raad geeft 'wat beter op zijn kleding te letten'. Het is al duidelijk dat hier snel korte metten wordt gemaakt met begrippen als 'waardigheid'. De Britten en hun klassensysteem worden niet gespaard.

De vertolkingen zijn redelijk briljant, met Fox als vrolijke dandy en Courtenay als de gefrustreerde garnaal uit de arbeidersklasse: plichtbewust en fatsoenlijk maar daarom net ook wat irritant. Daarn aast heel wat mooie bijrollen, zoals de defaitistische arts. Een echt plot is er (gelukkig) niet en deze anti-orologsfilm die geen spatje heldhaftigheid bevat zal zo'n amper 20 jaar na de oorlog dan ook niet ongecontesteerd geweest zijn.

Op het einde loopt alles een beetje af met een sisser en ik ben er nog niet uit of ik dat nu goed of slecht vind.

Nog een speciale vermelding voor de sjofele pakjes en de liters en liters zweet, heel beklemmend en overtuigend.

De 'grap' met het rattenvlees werkt wel dubbel: de nietswetende officieren vinden het heerlijk (omdat het dat waarschijnlijk ook is). Net daarvoren hadden ze zich nog tegoed gedaan aan hondenvlees. Eerst met tegenzin, maar principes waren wel snel geweken. En waar dienden die kakkerlakken trouwens voor die Marlowe uit die putten/latrines?

In stemmig zwart/wit gefilmde Brits oorlogsdrama doet met het openingsshot, waarin een wat oudere officier in de versleten kleding in zijn ééntje in de snikhete zon zit, meteen denken aan The Bridge On The River Kwai. Gebaseerd op de gelijknamige roman van James Clavell vertelt dit het relaas van een groep soldaten met verschillende nationaliteiten in een Japans concentratiekamp in WOII. King Rat speelt zich af in kamp Changi in Singapore, waar de Japanners zich nauwelijks bekommeren om hun gevangenen omdat de ligging van het kamp in hun ogen garandeert dat ontsnappen zinloos is. Het is aan Grey [Tom Courtenay] om de orde te handhaven in het kamp en hij heeft het vooral gemunt op Korporaal King [George Segal], die wat onderhandse deals heeft weten te sluiten met de Japanners waardoor hij beter wordt behandeld en er fysiek ook gezonder uit ziet dan de rest. King sluit vriendschap met de Britse Marlowe [James Fox], een man van aristocratische achtergrond, met wie hij een nieuwe handel wil opzetten.

Goed geregisseerde film met sterk en energiek spel van de drie hoofdpersonen. Afwisselend spannend en vermakelijk, waardoor het menselijke verhaal - inclusief de onderliggende boodschap - goed uit de verf komt. John Mills maakt indruk in een relatief kleine rol als Smeldey-Taylor.

Een van de stapel oorlogsfilms waarvan ik momenteel 2 à 3 per week zie en van deze kan ik zeggen dat het een prima film was in dit genre. Het is in zwart/wit maar daar let je na enige minuten kijken niet meer op.

Waar je wel op let en door overdonderd wordt, is het acteerwerk van George Segal die hier de rol van korporaal King speelt en dat met verve weet te doen. Man, wat speelt die acteur goed in deze film, ik kende hem van naam maar nu weet ik ook waar hij voor staat, tenminste als hij altijd op dit niveau speelt.

Ook de andere acteurs weten een reële situatie neer te zetten in dit verhaal, alleen vond ik de set niet zo fantastisch. Dat had iets beter gekund is mijn mening. Je ziet weinig tot niets van de ingang en omgeving van het kamp. Ook de grootte van het complex mag je naar raden.

Wat wel mooi gevonden was, is de "Enola Gay" met de piloot Paul Tibbets die "Little Boy" vervoerde naar Hiroshima en over het kamp op grote hoogte overkwam. De gevangen soldaten wisten het nog niet maar dat was het begin van het einde van de oorlog tussen Amerika en Japan in augustus 1945. Dus enkele maanden nadat Nazi Duitsland al was verslagen! Waarschijnlijk had de oorlog zonder de atoombommen langer geduurd tussen Japan en de Verenigde Staten. Ook op de Japanse stad Nagasaki werd 3 dagen daarna nog een tweede atoombom gegooid.

Waardering: een ruime 7.

Dank je wel voor de informatie.