Father's Little Dividend (1951)

Vervolg op de succesfilm Father of the Bride uit 1950.

Een maar matigjes vervolg op de uitstekende deel 1. De film kon mij gewoon minder bekoren. Zelfs Spencer Tracy vond ik wat minder acteren.

3,0 sterren

Charmant vervolg op Father of the Bride waarbij Spencer Tracy ditmaal geen schoonzoon erbij krijgt, maar een kleinzoon. Wellicht een beetje te braaf voor deze tijd, maar de film op zich verveeld niet. Spencer Tracy doet het zeker niet slecht, maar mijn persoonlijke voorkeur gaat toch uit naar Steve Martin in dezelfde rol in beide remakes.

Don't worry about it then, if she took her toothbrush, she's not headed for the river

Ik denk dat Father's Little Dividend één van de meest stof happende films is die ik heb opgenomen van TCM. Ik wou hem op zich wel graag zien maar doordat dit een vervolg is op Father of the Bride besloot ik om eerst te wachten tot die een keer zou verschijnen op TCM. Dat leek echter maar niet te gebeuren waardoor ik een paar dagen geleden besloot om dan eindelijk toch de gok te wagen door erop te hopen dat je niet perse de vorige film gezien moest hebben.

En dat is inderdaad zo want als je de remakes hebt gezien (Father of the Bride en Father of the Bride II met Steve Martin) dan weet je eigenlijk al genoeg van het verhaal om te kunnen volgen. Toch heeft deze versie zeker en vast zijn charmes en is het door de korte speelduur genieten van een amusant verhaaltje dat op zich niet bijzonder veel om het lijf heeft. Jammer dat ik niet eerst de voorganger heb gezien, ik denk dat ik toch nog een paar verwijzingen gemist heb, maar dit kan er zeker en vast mee door. Toegegeven, Father's Little Dividend is vandaag de dag misschien wat braafjes (je zou het nu maar eens moeten wagen om een kind in een voiture gedurende een dik halfuur alleen te laten op straat) en voorspelbaar (je weet natuurlijk van in het begin dat de pasgeborene naar Stanley genoemd zal worden) maar het is dankzij een aantal sterke personages (met Stanley op kop) dat de film de moeite waard is om gezien te worden. Zeker de momenten waar hij rationeel nadenkt in, tegenstelling tot de rest van het gezin die er bijlopen als kippen zonder kop, zijn geslaagd.

En de hoofdvogel is toch zonder twijfel Spencer Tracy. Het is grappig eigenlijk maar ik heb Tracy eigenlijk nog maar een goed jaar geleden voor het eerst in een film gezien. Dat was toen in Pat and Mike (die ik eigenlijk alleen keek voor Hepburn) maar daar viel hij zo verschrikkelijk tegen dat hij eigenlijk al meteen had afgedaan. Ik bleek echter nog wel wat meer samenwerkingen tussen hem en Hepburn te hebben en zodoende kwam hij toch nog eens regelmatig piepen. Vanaf toen begon het tij wat te keren en begon ik hem meer en meer te waarderen met zijn rol in Fury als hoogtepunt tot nu toe. Ook dit doet hij eigenlijk erg degelijk (had nooit gedacht dat hij zo'n goede komische timing had) en ik kijk er al naar uit om hem eens terug in wat meer films te zien verschijnen. Oorspronkelijk nam ik dit op puur voor Elizabeth Taylor maar die haar rol hier is redelijk klein. Wel een goede wisselwerking tussen haar en Tracy dus ik hoop dat ze nog meer films hebben gemaakt samen, naast Father of the Bride natuurlijk. Wel tof ook om een jonge Russ Tamblyn te zien verschijnen in een piepkleine bijrol als één van de zonen van de Banks familie. En ik zou het bijna vergeten maar Joan Bennett mag zeker en vast ook genoemd worden. Sowieso een goede actrice maar met Tracy aan haar zijde vormt ze een aangenaam duo.

Beetje moeilijk te beoordelen doordat dit soort films vandaag de dag wel eens erg verouderd kunnen aanvoelen. Dat is natuurlijk ook wel ergens logisch maar het doet me dan ook deugd dat de film op zich nog altijd wel zijn charmes behoudt. Ik begon al het vermoeden te krijgen dat Minelli niets voor mij ging zijn.

3.5*

Uit de Elizabeth Taylor-box....omdat er weer echt niets op tv was.Voor de jaren 50 een aardige film lijkt me over wat er zoal kan gebeuren als je dochter een baby krijgt........ Ik ben onderwijl 2x in slaap gevallen......en heb het einde toch nog gezien. Niemandalletje voor onze tijd

Tegenvallend vervolg op Father of the Bride. Er zitten een paar nieuwe elementen in het verhaal, maar qua structuur en acteerwerk ziet het eruit als een duplicaat van de prequel. Matig.